Στην εποχή των «ψηφιακών» μαθητών πολλές φορές εμείς, ως εκπαιδευτικοί, ως «αναλογικοί» δάσκαλοι, υποστηρίζουμε ότι οι μαθητές δεν διαβάζουν. Τι σημαίνει, όμως, ότι ο μαθητής δεν διαβάζει; Δεν διαβάζει την κλασική λογοτεχνία, τη λογοτεχνία που εμείς θεωρούμε ότι είναι σωστή; Και ποια είναι τελικά η «σωστή» λογοτεχνία; Με ποια κριτήρια μπορούμε να θεωρήσουμε ότι για παράδειγμα τα comics δεν υπάγονται στη λογοτεχνία; Ή δεν είναι αριστούργημα λογοτεχνικό ένα πολυτροπικό βιβλίο με υπέροχη και ιδιαίτερης σημασιοδοτικής αξίας εικονογράφηση; Γιατί εγώ, ως ενήλικος αναγνώστης, να πρέπει να επιβάλλω στο παιδί να διαβάσει, να εκφραστεί, να αισθανθεί, να γράψει όπως ο ενήλικας;
Επομένως, προτείνουμε μια παιδική Λέσχη Ανάγνωσης που θα έχει ως στόχο να δημιουργήσει μια αναγνωστική κοινότητα παιδιών, όπου τα παιδιά θα είναι οι οδηγοί. Οι μαθητές θα επιλέγουν το θέμα, το είδος και όλοι μαζί θα συμβάλλουμε στο στήσιμο ενός ταξιδιού γύρω από μια ομάδα βιβλίων. Ένα ταξίδι που μπορεί να είναι μακρύ ή σύντομο. Ένα ταξίδι που δεν θα ξεκινάει για ηθικοδιδακτικούς λόγους, αλλά για τη χαρά της ανάγνωσης, έκφρασης, δημιουργίας και έμπνευσης μεγάλων και μικρών.
