Στο πλαίσιο της Ημέρας Σχολικού Εκφοβισμού, οι εκπαιδευτικοί της Ε’ και της Στ’ τάξης παρουσίασαν στους μαθητές και στις μαθήτριες το βιβλίο της Χριστίνας Ρασιδάκη “Ξέρω να λέω όχι”. Πρώτα απ’ όλα, συζήτησαν τι είναι ο εκφοβισμός, η λεκτική και η σωματική βία.
Επίσης, παρακολούθησαν ένα βίντεο σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό και πρότειναν τρόπους για την αντιμετώπισή του. Ακόμη, έχοντας επιλέξει ορισμένες σελίδες του παραπάνω βιβλίου, διάβασαν σχετικούς διαλόγους και τους ζωντάνεψαν με τη συμμετοχή των ίδιων των μαθητών.
Τέλος, στο μάθημα της έκθεσης, οι μαθητές της Ε΄ τάξης κλήθηκαν να γράψουν μια επιστολή, δίνοντας συμβουλές διαχείρισης σε ένα παιδί που έχει πέσει θύμα σχολικού εκφοβισμού. Ακολουθούν μερικά αποσπάσματα των κειμένων τους:
«Το να μην μπορεί να νιώσει κάποιος ασφαλής στο σχολείο, ένα μέρος στο οποίο βρίσκεται καθημερινά πολλές ώρες, είναι δύσκολο. Ωστόσο, κάθε πρόβλημα έχει και λύσεις. Αρχικά, δεν θα πρέπει να νιώθεις υπεύθυνος για τις συμπεριφορές που δέχεσαι. Έπειτα, θα ήταν καλό να δημιουργήσεις ένα δίκτυο από ανθρώπου που εμπιστεύεσαι, στους οποίους θα μπορείς να μιλάς για όσα σου συμβαίνουν. Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί να είναι οι γονείς, οι φίλοι, οι εκπαιδευτικοί του σχολείου σου. Είμαι βέβαιη ότι θα σε στηρίξουν και θα σε προστατέψουν, σε περίπτωση που αυτό είναι απαραίτητο. Επιπλέον, αν προσπαθήσεις να μην αντιδράς σε πειράγματα που δέχεσαι σε καθημερινή βάση, θα σταματήσουν να σε ενοχλούν. Καλό θα ήταν να αναφέρεις την κατάσταση στη διεύθυνση του σχολείου, καθώς έτσι μπορεί να φοβηθούν και να το διακόψουν. Σε κάθε περίπτωση, έχεις γύρω σου ένα πλαίσιο που μπορεί να σε στηρίξει και να σε καταλάβει.»
Ζωή Β.
«Είμαι σίγουρη ότι νιώθεις μόνος και αδύναμος, αλλά δεν είσαι. Ο σχολικός εκφοβισμός συνεχίζει να υπάρχει όσο δεν μιλάς σε κανέναν. Όταν σπάσεις αυτή τη σιωπή, αρχίζεις σιγά σιγά να λύνεις και το πρόβλημα. Γι’ αυτό θα πρέπει να απευθυνθείς, σίγουρα στους γονείς σου και έπειτα σε κάποιον φίλο, συγγενή ή δάσκαλο για να σε συμβουλέψουν. Πιστεύω πως πολλοί απ’ τους συμμαθητές σου θα σε υποστηρίξουν και θα σε ενθαρρύνουν αν μάθουν το πρόβλημα που αντιμετωπίζεις. Και να θυμάσαι ότι αυτοί, που στα μάτια σου φαίνονται δυνατοί, είναι στην πραγματικότητα οι αδύναμοι.»
Μαριάννα Μ.
Στόχος των παραπάνω δράσεων ήταν να συνειδητοποιήσουν τα παιδιά την αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της αλληλεγγύης που χρειάζεται να δείξουν όλοι στα θύματα και, βέβαια, να καταδικάσουν κάθε μορφής βίας.
